49 χρόνια ΣΕΦ – Από δημόσιο αγαθό σε ιδιωτικό κεφάλαιο
Όταν ένας δημόσιος χώρος αλλάζει χέρια, αλλάζει και χαρακτήρα. Στη βιτρίνα: «αναβάθμιση» και νέες εγκαταστάσεις. Στην ουσία: ιδιοκτησία και κερδοφορία για το κεφάλαιο.
Ιδιοκτησία & Υλικότητα: Η παραχώρηση του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας στον Ολυμπιακό για 49 χρόνια, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο για υδάτινο πάρκο και νέες εγκαταστάσεις πόλο–κολύμβησης, δεν είναι απλώς «αναβάθμιση» του αθλητισμού. Στη Μαρξική διαλεκτική, η ουσία βρίσκεται , στις σχέσεις ιδιοκτησίας: μια δημόσια υποδομή, χτισμένη με λαϊκούς πόρους, περνά σε ιδιωτική εκμετάλλευση για .. μισό αιώνα.
Η αλλαγή αυτή αφορά τη βάση της κοινωνικής δομής — ποιος κατέχει, ποιος αποφασίζει, ποιος καρπώνεται τα οφέλη. Όσο κι αν παρουσιαστεί ως βελτίωση, η «ανάπτυξη» αυτή είναι ανάπτυξη για το κεφάλαιο, όχι για τη λαϊκή ανάγκη. Ο Ολυμπιακός, εδώ, δεν δρα ως απλό σωματείο μελών, αλλά ως ισχυρό εμπορικό brand με πολλαπλά κέντρα κερδοφορίας, όπου ο δημόσιος χώρος γίνεται μέσο παραγωγής υπεραξίας.
Ιδεολογική Κάλυψη & Συμμαχίες: Η παραχώρηση συνοδεύεται από την αναγκαία ιδεολογική επένδυση: ρητορική περί «ανάπτυξης του αθλητισμού», «αναβάθμισης της περιοχής», «δημιουργίας θέσεων εργασίας». Στην επίσημη ανακοίνωση, ο Ολυμπιακός «ευχαριστεί δημόσια τον Βαγγέλη Μαρινάκη για τη διαρκή και καθοριστική του συνεισφορά, τον Περιφερειάρχη Νίκο Χαρδαλιά, την Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά Σταυρούλα Αντωνάκου και τη διοίκηση του ΣΕΦ». Αυτά τα «ευχαριστήρια» δεν είναι ουδέτερα λόγια· λειτουργούν ως ιδεολογική κάλυψη της ιδιωτικοποίησης, εμφανίζοντας τη μεταφορά δημόσιου πόρου ως συλλογικό «όνειρο» και όχι ως μετατόπιση ιδιοκτησίας και συμφερόντων. Η επίκληση της «λαϊκής» βάσης του συλλόγου αξιοποιείται για να μειωθούν οι αντιδράσεις: ο φίλαθλος βλέπει νέες εγκαταστάσεις, αλλά δεν βλέπει ότι η κυριότητα και ο έλεγχος περνούν σε ιδιωτικά χέρια. Διαλεκτικά, η αντίθεση είναι καθαρή: ή ο αθλητισμός παραμένει κοινωνικό αγαθό με ελεύθερη πρόσβαση, ή γίνεται πεδίο κερδοφορίας και εμπορευματοποίησης.
Δημόσιος χώρος σημαίνει κοινωνική ιδιοκτησία – όχι ενοικίαση στο κεφάλαιο.
Μωυσίδης Χαράλαμπος Συγγραφέας με Διαλεκτικοϋλιστική Ανάλυση, Μαρξική Κριτική και Πρόταση
