Όταν εκλέχτηκε ο Τραμπ και με ρώτησαν στη σχολή γιατί «οι Αμερικανοί κάνουν δύο φορές το ίδιο λάθος», η απάντησή μου ήταν απλή: ως Έλληνας Κομμουνιστής δεν βλέπω τεράστια διαφορά ανάμεσα σε Μπάιντεν και Τραμπ. Και πράγματι, αυτό το βλέπουμε σήμερα να αποδεικνύεται. Οι εκλογές στις ΗΠΑ δεν αλλάζουν τον πυρήνα της ταξικής εξουσίας. Είτε με Ρεπουμπλικάνους είτε με Δημοκρατικούς, η εργατική τάξη συνεχίζει να ζει την ανεργία, την ακρίβεια, τη διάλυση των κοινωνικών δομών. Ο αμερικανικός καπιταλισμός δεν αλλάζει με το πρόσωπο που κάθεται στον Λευκό Οίκο.
Η διαφορά βρίσκεται μόνο στο πού δίνουν έμφαση οι ιμπεριαλιστικές στρατηγικές. Ο Μπάιντεν εκφράζει την πιο «παραδοσιακή» γραμμή του αμερικανικού κατεστημένου, που θέλει σύγκρουση με τη Ρωσία, δέσιμο της Ευρώπης πιο σφιχτά στο άρμα των ΗΠΑ και διαρκή στρατιωτικοποίηση. Ο Τραμπ, από την άλλη, δεν έχει καμία διάθεση να συνεχίσει έναν ατέρμονο πόλεμο στην Ουκρανία που απορροφά πόρους χωρίς να του δίνει «μεγάλη εικόνα». Ο δικός του στόχος είναι αλλού: η Κίνα. Για αυτό και από την αρχή άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο ότι θα έβαζε «άδοξο τέλος» στην ουκρανική σύγκρουση, όχι από ειρηνισμό αλλά από στρατηγικό υπολογισμό.
Αυτό είναι που επιβεβαιώνει τη σκέψη μου τότε: για τον λαό της Αμερικής, είτε Μπάιντεν είτε Τραμπ, τα ίδια βάσανα. Για τους λαούς της Ευρώπης, όμως, ίσως η παρουσία Τραμπ να σήμαινε –και να σημαίνει ακόμη– μια πιθανότητα παραπάνω για να κλείσει αυτός ο αιματηρός πόλεμος. Μια πιθανότητα όχι γιατί θα φέρει «ειρήνη», αλλά γιατί θέλει να μεταφέρει αλλού το κέντρο της αντιπαράθεσης.
Η ουσία παραμένει: ο ιμπεριαλισμός δεν αλλάζει πρόσωπο. Η πολιτική είναι ίδια, με διαφορετικές προτεραιότητες. Και εδώ στην Ελλάδα, ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η μεγάλη λαβή για να στραγγίξουν τους λαούς με ακρίβεια, εξοπλισμούς, ενεργειακή κρίση. Όσοι ψάχνουν σωτηρία στον έναν ή στον άλλον Πρόεδρο, χάνουν το νόημα: η λύση δεν είναι να διαλέγουμε αφεντικό, αλλά να παλέψουμε να φύγουν όλα τα αφεντικά.
Μωυσίδης Χαράλαμπος Συγγραφέας με Διαλεκτικοϋλιστική Ανάλυση, Μαρξική Κριτική και Πρόταση
